۱۴ ماه مارس، ۱۲۶مین سالگرد در گذشت کارل مارکس، اندیشمند، فیلسوف، نظریه‏پرداز و اقتصادان همه‏ی زمانه‏هاست. در حقیقت دوران و سرتاسر زندگی مارکس، دوران فراگیری دانش علمی و روشنگری علیه‏ی بیدادگری‏های حاکمان بود. مارکس مبارزه‏ی خود را در همان دوران جوانی و با پیوستن به حلقه‏ی "هگلی‏های جوان" آغاز نمود و در مدت زمانی کوتاه، به دیدگاه ماتریالیستی دست یافت و گام به گام به توضیح دیگر مسائل عدیده‏ای هم‏چون مکانسیم و نقش مناسبات سرمایه‏داری و چگونگی رهائی کارگران و زحمت‏کشان از زیر سلطه‏ی استثماگران پرداخت. توضیح و تفسیر جهان ناعادلانه و متعاقباً سامان بخشیدنِ ایدئولوژی نوینی در مقابل ایدئولوژی سرمایه، مارکس را به یگانه انسان و اندیشمند جهان تبدیل ساخت.

گواه تاریخ بر آن است‏که در نظام‏های طبقاتی همه‏ی اقشار و طبقات محروم جامعه بدرجات متفاوت در زیر ستم‏اند و خواسته‏های ابتدائی‏شان دارد به شدیدترین وجه ممکنه از جانب دولت‏مداران سرکوب می‏شود. گواه تاریخ بر آن است‏که زنان بدلیل جنسیت‏شان زیر ستم مضاعف‏اند و علناً و قانوناً سرمایه‏داران دارند، پایه‏ای‏ترین حقوق‏شانرا زیر و پا می‏گذرانند. نه دنیای واقعی و انسانی بل دنیای دست‏ساز سرمایه‏داران دارد چنین تصویر ناعادلانه‏ای را در مقابل‏مان قرار می‏دهد. حاکمان زورگو مصائب و مشکلات بی شماری را برای میلیون‏ها انسان در سرتاسر دنیا بوجود آورده‏اند و دارند از قبل از آن‏ها سودهای کلانی را به جیب می‏زنند.

براستی که جنایات و سرکوب روزانه‏ی رژیم جمهوری اسلامی را نمی‏توان از قلم انداخت. این رژیم دارد به پاس ارگان‏های سرکوبگرش، جامعه را در جهت منفعت سیاسی – اقتصادی خویش به پیش می‏برد. از همان روز اوّل کمر به کُشتار توده‏ها و فرزندانش بسته است و هم‏چنان دارد بر چنین سیاستی پای می‏فشرد.

سال ۵۰، سالی که چریکهای فدائی خلق قاطعانه و مصممانه بمیدان آمده بودند تا جامعه‏ی ایران را بمیدان بی امنی سرمایه‏داران وابسته تبدیل سازنند. سالی که خانه‏ها، خیابان‏ها و زندان‏ها به صحنه‏ی مبارزه‏ی قهرمانانه‏ی فرزندان دلیر خلق با جانیان بشریت و شکنجه‏گران و جلادان تبدیل گردیده بود. سال شکوفائی مبارزه و سال اعمال قدرت انقلابی توده‏ها علیه‏ی ضد انقلاب حاکم و مسلح؛ سالی که فضای خفقاق آور جامعه با عمل انقلابی چریکهای فدائی خلق در هم شکسته شد و راه نوین مبارزه در پیش‏پای خلق قرار گرفت.

در ۷ اسفند ماه ۱۳۶۰ کاووس طور سوادکوهی بعد از انجام عملیات موفقیت آمیز یک‏دسته از چریکهای فدائی خلق (ارتش رهائی‏بخش خلق‏های ایران) به سپاه و بسیج شیرگاه مورد اصابت گلوله‏ی یک مزدور بسیجی قرار می‏گیرد و بدلیل شدت جراحات وارده در بلندی‏های شیرگاه و در میان دستان و چشمان دیگر رفقایش با ترنم "من چریک فدائی خلقم"، جان خود را از دست می‏دهد و به خیل هزاران جانباخته‏ی راه رهائی و آزادی می‏پیوندد.