میدان چیت‏گر در ۲۹ بهمن ۱۳۵۲ شاهد در خون غلطیدن دو شاعر و مبارزی بود که نام‏شان با افتخار در تاریخ مبارزاتی ایران به ثبت رسیده است. در این روز خسرو گلسرخی و کرامت‏الله دانشییان با سری بر افراشته و با ایمان به منافع‏ی توده‏های محروم به پای مرگ رفتند تا زندگی پر افتخار و انسانیت را در مقابل همه‏ی جانیان بشریت و وادادگان سیاسی به اثبات برسانند.

 گفتگوی رفیق سربلند با بهمن و شباهنگ راد

قسمت آخر

 سربلند: خيلي ممنون از بحث هاي رفقا كه عمدتا به ريشه يابي گذشته و پيوندشان به امروز برميگشت. ولي به هر حال ما آنچه كه امروز روبروي ماست واقعيت تلخ " عدم تاثير گذاري" بر تحولات امروز است.بياييم بر سر همين بحث جنبش چريكي. شايد وقتش رسيده باشه كه بتونيم به يكسري پاسخ ها روشن جواب هايي روشن و صيح داشته باشيم..... آيا خط سياسي كه در گذشته عمل كرد و امروز به هر حال بسياري مدافع آن هستند امروز قادر است نقش خود را بازي كند؟ اگر آري چگونه؟ يا بهتر بگويم چه موانعي بر سر راهش وجود دارد كه بايد با آنها جنگيد.؟ اينكه جمهوري اسلامي بايد سرنگون شود در اين هيچ شكي نيست. اما بحث ير سر چگونگي آن است. آيا مجموعه مباحث رفقاي بنيانگذار فدايي امروز ميتوانند كمكي در اين راه باشند يا خير؟

گفتگوی رفیق سربلند با بهمن و شباهنگ راد

قسمت چهارم

سربلند: رفيق شباهنگ، ميخواهم وقفه ای در اين گفتگو داشته و پاسخ سئوالاتی از خوانندگان اين گفتگو  را از تو بپرسم. در دور قبلی گفتگوهايمان، خوانندگان به دو مورد برخورد كرده بودند كه علاقمندم نظرت را در آن خصوص بدانم. شخص بنام محسن معتقد بود امروز ما با پديده اي به نام " اسلام سياسی" روبرو هستيم كه هيچ تجربه تاريخی در برخورد به آن در گذشته وجود نداشت. يعني ما هيچ آثار مكتوبی نداريم كه به اين موضوع پرداخته باشد . و حالا در مقابل اين پديده چه موضع گيری باشد داشت بخصوص اينكه اسلام حداقل در شعار خود را مخالف نظم فعلی جهان ميداند

سئوال دوم هم از سوی غلام مطرح شده بود که به نقش تجربیات تاریخ جنبش کمونیستی در جهان برمیگردد. او معتقد است که در دوره ای رهبران پرولتاریا با جمعبندی تجربیات قبل از خود توانستند ایدهای نوینی را خلق کنند اما ما در دوره خود جمعبندی مشخص از گذشته و شکست تجربیات سوسیالیسم در جهان نداریم. نظر تو چیست و آیا تو جمعبندی در خصوص تجربیات گذشته در عرصه بین المللی داری؟

«بمناسبت رستاخیز سیاهکل ۱۳۴۹ و قیام بهمن ۱۳۵۷»

 در پایایه‏ی و اوائل دهه‏ی چهل و پنجاه و در دروانی که شاهِ شاهان، به یُمن حمایت‏های نظامی –  اقتصادی اربابان‏اش بر تنگ نمودن هر چه بیشتر فضای جامعه می‏اندیشید؛ در دورانی که کزمگان و جرثومه‏های فسادِ درباری، به فرمان مطاع همایونی تور بگیر و به بند مبارزین و کمونیست‏ها را گسترده‏تر می‏نمودند؛ در دورانی که شاه این دشمن بشریت و آزادی، ترانه‏ی ابدی "جزیزه‏ی ثبات و امنیت" سرمایه‏داران را زمزمه می‏کرد.

گفتگو رفیق سربلند با بهمن و شباهنگ راد

قسمت سوم 

سربلند: رفيق شباهنگ ... تو عمدتا روي دو مسئله تاكيد داشتي. اول اينكه به هر حال هر خط سياسي بايد در عرصه عمل انقلابي خودش را محك بزنه و دوم اينكه دليل ايستايي اين ديدگاه برميگرده به اين واقعيت كه جنبش چريكي پس از قيام از بستر اجتماعي خودش دور افتاد. تو بدرستي به ضرورت مبارزه مسلحانه در جوامعي كه تحت تسلط امپرياليسم يا سياستهايش است تكيه ميكني كه بسياري از سازمانهاي كمونيستي بدون اعتقاد به مشي چريكي بر همين واقعيت پافشاري دارند. اينكه راه سرنگوني جوامع طبقاتي از مسير مبارزه مسلحانه ميگذره ترديدي نيست. يا حداقل آنهايي كه مد نظرما هستند ترديد ندارند. ولي بحث من چيز ديگريه. اينه كه اول بايد عمل كرد و بر اساس ان خط سياسي را ترسيم كرد يا قبل از عمل آن خط تئوريزه شود؟ 

دومین قسمت گفتگو رفیق سربلند با بهمن و شباهنگ

سربلند:  از اين مرحله از گفتگو، رفيق " بهمن" هم به جمع ما اضافه شد  كه اميدواريم با حضور اين رفيق بتوانيم زواياي بيشتري را از بحث ببينيم . به رفيق بهمن سلام ميكنم و سئوالي كه ذهنم وجود دارد را با شما شريك ميشوم. پرسشي كه خودم تا بحال جواب كاملي برايش نيافتم. 

بيش از چهل سال از شروع جنبش چريكي در ايران ميگذرد. ايدئولوژي اين جنبش در دهه اول عمرش دستخوش تغييراتي شد و بحثهاي بسياري را دامن زد. رفقاي ما در سالهاي قبل از قيام در حالي زير شديدترين فشارهاي پليسي حكومت قرار داشته و از هر امكان تبادل نظري بي بهره، اما بحثهايي را دامن زدند كه امروز ما بارها به آن رجوع ميكنيم. در آن مدت برخي از اين خط سياسي جدا شدند و سازماندهي هاي متفاوتي را پيگرفتند، ولي همه اينها در مقطع سال شصت و با آخرين مجادلات رفقا صبوري و حرمتي پور پايان گرفت. الان نزديك به سي سال است كه هرآنچه كه از گذشته در آن خصوص برايمان مانده دست نخورده باقي ماند.

پرسش من اين است كه در اين مدت مشي چريكي چه تغييرات نظري داشت؟ آيا كماكان مبتني بر همان مباحث آن سالهاست يا بحث تازه اي به آن اضافه شده؟ و چرا در سه دهه اخير شاهد هيچ مبارزه ايدئولوژيك جدي ميان معتقدين به مشي چريكي نبوديم؟ 

چند روزی‏ست که در خارج از کشور کانونی تحت عنوان "کانون روزنامه نگاران و نویسندگان برای آزادی" اعلام موجودیت نمود. کانونی که بنابه توضیحات دست اندرکاران آن، قصد دارد تا فعالیت‏های خود را در دو عرصه یعنی در عرصه‏ی مبارزه با سانسور رژیم جمهوری اسلامی و هم‏چنین در عرصه‎ی یکانگی هر چه بیشتر جنبش‏های انقلابی و نیروهای مترقی و غلبه بر پراکندگی‏های موجود به پیش ببرد. بی تردید اهدافی که از منظر کمونیست‏ها و پیشاپیش نیازمند نقد و نگاه خردانه نسبت به نهادها و کانون‏های موازی می‏باشد.