قرار است که از سال میلادی جدید، اوباما به کاخ سفید عزیمت کند و بمدت ۴ سال هدایتِ سرمایه‏های امریکائی را در دست گیرد. اگر چه می‏بایست انتخاب یک سیاه پوست را که به مقام ریاست جمهوری امریکا دست یافته است بی سابقه قلمداد نمود؛ اگر چه می‏بایست پیشی گرفتن اوباما از جناح رقیب خود "جان مک‏کین" را به پای عقب نشینی موقت حاکمان و گردانندگان نظام امپریالیستی در مقابل بحران کنونی نوشت؛ امّا در ورأی همه‏ی اینها باید به این حقیقت اشاره نمود که اداره‏ی دنیای کنونی بعد از بحران مالی – سپتامبر ۲۰۰۸ – و متعاقباً تنش چندین دهه فیمابین جناح‏های بزرگ امپریالیستی، نیازمند بازنگری و تغییر می‏باشد.

در مدت زمانی کوتاه و با ضربه‏ی رژیم جمهوری اسلامی به چفخا (آرخا) در اسفند ۶۰ و در فروردین ۶۱، موقعیت و سرنوشت سیاسی این جریان مسیر دیگری را پیمود. جریانی که با الهام از تئوری مبارزه مسلحانه در دوران اختناق و یورش سازمانیافته‏ی ارگان‏های سرکوبگر رژیم، آغازگر جنگی انقلابی‏ در گوشه‏ای از سرزمین ایران بود و آنچنان خاطراتی از خود بر جای گذاشت که قابل کتمان نمی‏باشد.

۹۱ سال است‏که از رخداد و انقلاب کبیر اکتبر می‏گذرد؛ انقلابی که دنیا را لرزاند و در نهایت پرچم ظفرنمون کارگران و زحمت‏کشان را برافراشت و سعادت و خوشبختی را برای همه‏ی استثمار شوندگان به ارمغان آورد. رخدادی که در تاریخ بشریت بی سابقه بوده و باعث گردیده است تا میلیون‏ها انسان رنجدیده را از ظلم و تباهی نجات دهد.