نغمه‏ی جنگِ قدرت در لبنان بار دیگر نواخته شد و سرمایه‏داران و دار و دسته‏های رنگارنگ‏شان دارند، جنگ خانمان‏سوز دیگری را به‏مردم لبنان و منطقه تحمیل می‏نمایند. هنوز آثار مخرب جنگ ۱۵ ساله و ۳۳ روزه‏ی لبنان از فضا و جامعه‏ی لبنان رخت بر نه‏بست و حامیان سرمایه در تدارک  و سازمان‏دهی جنگی دیگراند.

البته که وقوع چنین رخ‏دادِ مخرب و شومی تازگی ندارد و مردم لبنان بارها و بارها شاهد جنگ‏های داخلی به‏منظور اعمال قدرت یکی بر دیگری بوده‏اند و در عمل دیده‏اند که دولت‏ها و دسته‏جات مسلح و مرتجع‏ی وابسته، به بهانه‏های متفاوت آشوب و بلبشو به‏راه می‏اندازند تا سیاست‏های امپریالیستی را در منطقه به منصه‏ی ظهور به‏رسانند؛

اوج شقاوت، بی‏رحمی و جنایت سرمایه را می‏توان در تصاویر فوق مشاهده نمود. همه جا کودکان به چنین وضعِ دهشتناکی روبرو می‏باشند و دنیای آنان، دنیای کودکی نیست؛ دنیای شادی و نشاط و سر زندگی نیست؛ دنیای فقر و بدبختی و به‏هرز رفتن زندگی‏شان در زیر سلطه‏ی نظام‏های به‏اصطلاح متمدن، پیشرفته و دولت‏های حامی آنان می‏باشد. این وضعیت دیگر برای آنان قابل تحمل نیست؛ به صدها دلیل، از جمله از گرسنگی و بی غذائی مفرط می‏توان استخوان‏های‏شان را شمرد و بی آبی دیگر رمقی برای آنان بر جای نه‏گذاشته است.

سردمداران رژیم جمهوری اسلامی به یُمن زور و سرکوبِ عریان، هزینه‏های بس بی‏شماری را بر دوش جنبش‏های انقلابی میهن‏مان بر جای گذاشته‏اند و هیچ دوره‏ای از حیاتِ ۳۰ ساله‏ی رژیم جمهوری اسلامی را سراغ نداریم که در آن سران حکومت از سیاست مسالمت‏جویانه و منطقی‏ای پیروی نمایند. دستگیری‏ها، شکنجه‏ی مخالفین، مبارزین و کمونیست‏ها و اعدام‏ها در ایران روزانه است و به‏جرأت می‏توان گفت که اکثریت آحاد جامعه، طعم سیاست‏های زورگویانه‏ی رژیم جمهوری اسلامی را به انحای گوناگون چشیده‏اند.

نفرت و کراهت شعوری طبقه‏ی کارگر را در مقابل سرمایه می‏توان در روز اوّل ماه مه به‏عینه و در سرتاسر جهان مشاهده نمود. این روز، روز جدال همگانی طبقه‏ی کارگر است. روز ابراز علنی تنفری‏ست که سرمایه‏داران مفت‏خوار بانی آنند. چهره و خواست واقعی میلیون‏ها انسان محروم و سازنده‏ی جامعه را که در این روز، در صف و در زیر شعار واحدی هم‏چون "کارگران سراسر جهان متحد شوید" گرد هم می‏آیند را می‏توان رویت نمود.