(و نظری بر ملاحظات «ايرج فرزاد»)

با آغاز حركت "مستقل" دانشجويان چپ در ۱۶ آذر امسال، مباحثاتی در صفوف نيروهای روشنفكر و چپ خارج از كشور دامن زده شده است‏كه پرداختن و نگاه چندين باره به موقعيتِ دانشجويان و چپِ درون جامعه بی فايده نمی‏باشد. پراتيك تا كنونی جنبش‏های اعتراضی كارگری – توده‏ای نشان داده است‏، تامادامی‏كه‏ نيروهای چپ و انقلابی، فعاليت‏های مبارزاتی خود را حول سازمان معين و با برنامه‏ای سامان نبخشند، قادر به انجام وظايف و رسالت تاريخی خويش نمی‏باشند.

 عجب جامعه‏ای را سران حكومت برای كارگران و زحمت‏كشان ساخته‏اند. مملكتی كه سرشار از منابع‏ی طبيعی نفت و گاز می‏باشد، اكثريت مردم آن می‏بايست از آن‏ها بی بهره گردنند. مشكلات و مصائب هم‏چنان دارد بر سر روی توده‏های ستم‏ديده تلنبار می‏شود و سران حكومت در فكر آنند تا در "جشن‏های رنگارنگ هسته‏ای" بر توليدات "سلاح‏های اتمی‏"شان بی‏افزايند!! به همراه اربابان‏شان بر طبل جنگ می‏كوبند تا منافع‏ی طبقه‏ی انگل‏صفت سرمايه محفوظ گردد. نزديك به سی سال است‏كه سران حكومت زندگی مردم ايران را به تباهی كامل كشانده‏اند و ارزشی برای جان انسان‏ها قائل نيستند.

«ايالات متحده به تلاش خود برای توسعه آزادی در سراسر جهان ادامه خواهد .... در سال ۲۰۰۸ ما به ايستادن در كنار شركايمان در جامعه بين‏المللی به منظور پايه‏ريزی صلح برای فرزندان خود ادامه خواهيم داد. امريكا مصمم است كه تروريست‏ها و افراط‏گرايان را شكست دهد و ما حالت تهاجمی خود را عليه دشمنان آزادی حفظ خواهيم كرد».

جملات فوق بخش‏هايی از سخنانی‏ست كه بوش در آغاز سال جديد به جهانيان اعلام نموده است. بی‏گمان جهان در سال گذشته شاهد بوده است‏كه چگونه سرمايه‏داران جهانی به سركردگی امپرياليسم امريكا دنيا را به سمت ويرانی و تخريب هر بيشتر سوق داده‏اند؛

اعتراضات دانشجويان در چند هفته‏ی اخير به مناسبت ۱۶ آذر – روز دانشجو – و متعاقباً دستگيری تعدادی ديگر از دانشجويان چپ و راديكال توسط رژيم جمهوری اسلامی، فضای ميادين آموزشی را به گونه‏ای ديگر رقم زده است؛ به گونه‏ای كه ما تا كنون كمتر شاهد چنين ابعاد و ميزانی از اعتراضات دانشجويان كمونيست و چپ در سه دهه‏ی اخير بوده‏ايم.

اين روزها به دليل تغيير جو و اوضاع دانشگاه‏ها و به تبع از آن اعلام موجوديت دانشجويان چپ در دانشگاه‏های مختلف كشور، فرصتی‏ست تا بار ديگر به موازات تلاش‏های همه جانبه برای رهائی تمامی دستگير شدگان، موقعيت فعلی دانشجويان در دانشگاه‏ها باز شناخته شود و بر افق‏ و جهت‏گيری‏های كم هزينه‏ و صحيح آن‏ها بيشتر آشنا گرديم.